|
Maine
Coon - kilka słów o rasie
Głowa:
Trójkątna z dobrze wykształconym, wyraźnie szerokim i
kanciastym pyszczkiem.
Szata:
Półdługie, dobrze chroniące przed wodą i zimnem, co jest
bardzo ważne dla życia na swobodzie. Ciało jest
chronione przed przechłodzeniem grubą warstwą miękkiego
i delikatnego podszycia, nad które wystają mocne i
długie włosy okrywowe. Długość futra jest zróżnicowana:
na brzuchu i piersi oraz w okolicy genitaliów jest ono
dłuższe, natomiast na grzbiecie, barkach i kończynach
krótsze. W zimie dochodzi do tego jeszcze okazały i
gęsty kołnierz na głowie i piersi, a także dłuższe
partie futra na tylnych kończynach przypominające
spodnie typu pumpy.
Uszy:
Wysoko stojące, o szerokiej nasadzie powinny być ostro
zakończone i mieć typowy dla rasy pędzelek włosów.
Oczy:
Duże powinny być szeroko rozstawione i trochę ukośne,
jednak nie do tego stopnia, aby wyglądały jak
orientalne. Koty maine coon mają charakterystyczne
"sowie" spojrzenie, które sprawia, że nawet dorosłe,
okazałe osobniki wyglądają "dziecinnie".
Nos:
Długi i prosty oraz wydatny podbródek, w profilu tworzą
jedną linię.
Ogon:
Długi i puszysty, który zimą jest szczególnie gęsty,
zapewnia żyjącym na otwartej przestrzeni kotom tej rasy
dodatkową ochronę przed utratą ciepła, gdy go sobie
ułożą wokół głowy. Ogon jest "reprezentacyjną" częścią
ciała kotów maine coon i u wzorcowych osobników osiąga
długość równą długości reszty ciała, co sprawia, że koty
te wydają się jeszcze większe i potężniejsze.
Kończyny:
Silnie zbudowane i długie z charakterystycznymi dużymi i
gęsto owłosionymi ŁAPAMI.
Co
to "Maine" wiadomo, a co znaczy "Coon"?
Podczas ruchu zwierzęcia włosy ogona "latają", co
wywołuje skojarzenia z szopami praczami. Stąd drugi
człon nazwy rasy coon, co znaczy po prostu szop.
Historia:
Protoplastami tej rasy są ciężkie koty wiejskie i koty
długowłose przywiezione do stanu Maine przez kupców i
marynarzy z Europy. Koty te pokazano po raz pierwszy w
Nowym Jorku w 1860r. a zarejestrowano w 1861r.
Zwyciężyły na wystawie w Madison Square Garden 1 1895r.
Jednak ich popularność zmalała po sprowadzeniu do USA
kotów perskich i zaczęła rosnąć dopiero w latach 50.
naszego stulecia. W 1976r. koty te zostały oficjalnie
uznane w USA.
Temperament:
Maine coon są atrakcyjne nie tylko z powodu swego
wyglądu. W wyniku sterowanej selekcji stały się rasą nie
tylko piękną, lecz przede wszystkim pożądaną z tego
względu, że jej przedstawiciele przywiązują się do
człowieka i - w porównaniu z innymi rasami kotów i
innymi gatunkami zwierząt domowych - są bardziej
towarzyskie i łatwiejsze we współżyciu. Szybko rosną
oraz są odporne. Mimo swego okazałego ciała wyglądają
niezwykle wytwornie. Kotki maine coon są nadzwyczaj
troskliwymi matkami i odznaczają się niezawodnym
instynktem macierzyńskim. Wychowują swoje kocięta,
których często jest 6 lub 7, bez żadnych kłopotów, przy
czym naturalne porody są u tej rasy normą. Nawet kocury
niekiedy biorą udział w wychowywaniu młodych, które
szybko rosną i w wieku 9 lub 10 miesięcy osiągają
imponującą masę ciała dochodzącą do 5 kg
Hodowla:
Koty tej rasy hoduje się dość intensywnie już od
początku lat 70. Jednak ich fenotyp do dzisiaj
przypomina dzikich i półdzikich przodków ze stanu Maine
w Stanach Zjednoczonych, od którego pochodzi nazwa rasy.
Na farmach nadal spotyka się rosłe, pozostawione naturze
"coony", jak je się czule nazywa, odpowiadające
fenotypowi kotów, jakie pierwsi osadnicy prawdopodobnie
trzymali w celu tępienia szkodników żywności. Mimo
zaciętego sporu w ostatnich latach na temat fenotypu
dzisiejszych kotów rasy maine coon są one nadal duże,
muskularne i nie należy do rzadkości spotkanie kocura,
którego całkowita długość ciała przekracza metr. Również
spór między zwolennikami typu amerykańskiego a
zwolennikami typu europejskiego, dotyczący kierunku
hodowli, nie wpłynął na zmianę dużego i długiego ciała.
Można więc mieć nadzieję, że także w przyszłości będzie
się hodowało koty maine coon z nastawieniem na
zachowanie cech wzorca, jak budowa ciała i jakość futra.
Pielęgnacja:
Main Coon'y potrzebują porządnego wyczesania
(grzebieniem i szczotką) kilka razy w tygodniu ze
szczególnym zwróceniem uwagi na "portki", pachwiny i
kryzę.
Odmiany:
Poza umaszczeniem czekoladowym, lila i takim jak u
syjamów, koty main coon wyhodowano w dwóch grupach
kolorów, mianowicie z dzikim umaszczeniem agouti i
jednobarwne. Ostatnio większego znaczenia nabierają
jednobarwne non-agouti main coon. |
